IDA ŚWIĘTA

OWIELKIMI KROKAMI ZBLIZAJA SIE SWIETA 

SWIETA SWIETA CZAS RADOSCI DLA RODZINKI I DLA GOSCI Swieta kojaza mi sie z ciepłem domem i famillia jak kazdemu jednak ja robie jeszcze co innego ozdoby choinkowe staram sie ich dziergac ta i tyle by obsypac famillie 

kupoiłam prase szydełkowa na swieta i ledwo weszłam do domcu prasa poszła w ruch juz robiłam zawieszke do okna wykrochmalic i zawieszac inspiracje biore z gazety DIANA ROBÓDKI EXTRA OZDOBY CHOINKOWE NR6/2015 NO TO CO KOCHANI JEDZIEMY Z KOKSEM 

MOZECIE WKLEIC SWOJE ROBOTKI NA MOJEJ

STRONIE JEST DLA KAZDEGO

CZEKAM

 

 



Szydełko

Obrus wykonany szydełkiem
Szydełko – narzędzie zakończone haczykiem, służące do ręcznego wyrobu dzianiny poprzez przeciąganie nici przez pętelki. Dwa podstawowe typy szydełek to klasyczne (krótkie, proste) i tunezyjskie (długie jak druty do robótek, zakończone ogranicznikiem zapobiegającym zsuwaniu się robótki).

W przypadku szydełek cienkich, najczęściej spotykane są szydełka metalowe, natomiast szydełka grubsze są robione z plastiku, teflonu, bambusa lub kości słoniowej. Najważniejsze jest wykończenie powierzchni, które nie może utrudniać pracy przez zahaczanie włóczki. Dlatego najpopularniejsze są obecnie metalowe niklowane szydełka do koronek i teflonowane do włóczek wełnianych i wełnopodobnych.

Rozmiar szydełka, określający wielkość (grubość) haczyka, wyrażany jest często w milimetrach, przy czym zależy to od konkretnego producenta. Szydełka metryczne mają coraz większą grubość wraz ze zwiększaniem się nominalnego rozmiaru, natomiast niemetryczne – są coraz cieńsze, przy czym rozmiar "0" odpowiada grubości 3,25 mm. Dobór odpowiedniego rozmiaru zależy od grubości nici.

Najcieńsze nici do szydełkowania to bawełniane lub jedwabne kordonki, popularne jest jednak także dzierganie z włóczek o innym składzie: akrylu (anilany), wełny, poliestru i poliamidu.

Szydełkiem można dziergać zarówno odzież: czapki, szaliki, bluzki etc., jak i rozmaite wyroby koronkowe: serwety, zawieszki na okno, drobne ozdoby, a nawet biżuterię.

Poszczególne sploty uzyskiwane za pomocą szydełka są nierozciągliwe, łatwiej niż na drutach uzyskać tu ciekawe efekty ażurowe. Przykładowe sploty: ananasy, sploty tunezyjskie, filet, węzły Salomona.

Podstawowe oczka wykonywane szydełkiem to oczka ścisłe, oczka łańcuszkowe, półsłupki, słupki i oczka rakowe


W niektórych rejonach szydełko nazywa się hekiełką, a stąd szydełkowanie heklowaniem.

TO WŁASNIE JEST OBRUS Z NICI HIRURGICZNYCH I SZYDEŁKA NR16
DLA KSIEZNEJ ELZBIETY II

Jak na prawdziwą artystkę przystało, Maria Gwarek zmarła w czasie wykonywania serwety z nici chirurgicznych, na specjalne zamówienie królowej angielskiej Elżbiety II w 1962 roku. Jej imieniem została nazwana Izba Pamięci w Koniakowie, gdzie można podziwiać najpiękniejsze koronki oraz poznać historię rozwoju tej sztuki.

NASZA BOHATERKA MARIA GWAREK

Sztukę heklowania wyniosła ze środowiska rodzinnego – już jako mała dziewczynka potrafiła wykonać proste robótki. Stopniowo doskonaliła się w tej pracy, a jej serwetki i obrusy cieszyły się powszechnym uznaniem w okolicy. Urodziła się jeszcze w XIX wieku. Po II wojnie światowej już jako dojrzała kobieta sprzedawała swoje wyroby gościom domów wypoczynkowych w Wiśle, dzięki czemu koniakowskie koronki „rozjechały się po Polsce”, wszędzie budząc zachwyt.

Maria Gwarek była nie tylko uzdolnioną koronkarką – była także aktywną działaczką. Głównie dzięki jej inicjatywie już w 1947 roku powstała we wsi Spółdzielnia Koronkarska, w której ona sama pełniła funkcję instruktorki. Dzięki takiej formie organizacji koronkarstwo dynamicznie się rozwijało – w szczytowym momencie spółdzielnia liczyła 250 członkiń. Uzdolniona artystka przyczyniła się również do założenia zespołu folklorystycznego Koniaków, w którym sama z powodzeniem występowała.

Sława koronek docierała do wielu ważnych osobistości Polski i świata. Maria Gwarek realizowała specjalne zamówienia dla królowej belgijskiej Elżbiety czy papieża Jana XXIII.
Praca rękodzielnicza nie pozostawała również bez kontekstu politycznego – szybką elektryfikację wsi na początku lat 50. na mocy specjalnego zarządzenia ówczesnych władz przypisuje się uznaniu, jakim koronkowe arcydzieła darzył sam Bolesław Bierut.

Jak na prawdziwą artystkę przystało, Maria Gwarek zmarła w czasie wykonywania serwety z nici chirurgicznych, na specjalne zamówienie królowej angielskiej Elżbiety II w 1962 roku. Jej imieniem została nazwana Izba Pamięci w Koniakowie, gdzie można podziwiać najpiękniejsze koronki oraz poznać historię rozwoju tej sztuki.

Działalność koronczarska jest z powodzeniem kontynuowana i ciągle cieszy się uznaniem – w Koniakowie w 2004 roku odbyło się pierwsze Święto Koniakowskiej Koronki, a niepowtarzalne prace następczyń Marii Gwarek znajdują nabywców w tak odległych zakątkach świata, jak Japonia czy Australia.